اصفهسالارلغتنامه دهخدااصفهسالار. [ اِ ف َ ] (اِخ ) امیر اسپهسالار، ملقب به اتابک مودود. حاکم دیاربکر و شام بود و بسال 492 هَ . ق .درگذشت . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 467 شود.
اصفهسالارلغتنامه دهخدااصفهسالار. [ اِ ف َ ] (معرب ، ص مرکب ، اِ مرکب ) معرب اسپهسالار و سپهسالار. رجوع به دو کلمه ٔ مزبور شود.
اسفهسالارلغتنامه دهخدااسفهسالار. [ اِ ف َ ] (اِخ ) ابن کورنکیج . از سرداران مخالف قابوس بن وشمگیر که در جنگ با وی اسیر شد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 266).
اسفهسالارلغتنامه دهخدااسفهسالار. [ اِ ف َ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) سِفَهْسالار. سپهسالار. سپاه سالار. سردار : خالد بمدینه اندر آمد بر جمازه نشسته و قبائی کرباسین سیاه پوشیده و در زیر آن
اسفهسالاریلغتنامه دهخدااسفهسالاری .[ اِ ف َ ] (ص نسبی ) منسوب به اسفهسالار. || (حامص مرکب ) سمت اسفهسالار. سرداری سپاه : عبیداﷲبن زیاد شمربن ذی الجوشن را بخواند و گفت عمر با حسین محاب