ارینلغتنامه دهخداارین . [ اَ ] (ع اِ) هَدَر. (منتهی الارب ). هَدر. باطل (چنانکه خون کسی ). || مکان . (منتهی الارب ).
ارینلغتنامه دهخداارین . [ ] (ع اِ) (الَ ....) محل الاعتدال فی الاشیاء وهو نقطة فی الارض یستوی معها ارتفاع القطبین فلایأخذهناک اللیل من النهار ولاالنهار من اللیل ، و قد نقل عُرف
ارینلغتنامه دهخداارین . [ اَ ی ُ ] (اِخ ) نام اسبی که نِپتون با ضربت سه شاخی از زمین برآورد، آنگاه که وی با می نِرو در ستیزه بود.
وارینلغتنامه دهخداوارین . (اِ) آرنج . مرفق . (ناظم الاطباء). استخوان وارین ، زند. (زمخشری بنقل از یادداشت مؤلف ). رجوع به وارن شود.
وارینلغتنامه دهخداوارین . (ص ) به سرعت و جلدی روان . (ناظم الاطباء) (اشتینگاس ). در مأخذ دیگری دیده نشد.
ارین نیلغتنامه دهخداارین نی . [ اِ ] (اِخ ) یا اومنید . ربةالنوعهای یونانی . و رومیان آنان را فوری مینامیدند و ایشان دختران زمین بودند و در تارتار (دوزخ ) میزیستند و مأمور بودند گ