اعمشلغتنامه دهخدااعمش . [ اَ م َ ] (اِخ ) لقب سلیمان بن مهران قاری تابعی مولای بنی کاهل از بنی اسد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). سلیمان بن مهران اسدی مکنی به ابومحمد از تابعین مشه
اعمشلغتنامه دهخدااعمش . [اَ م َ ] (ع ص ) سست بینایی که چشمش بعلتی آب راند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آنکه آب چشم او میریزد بجهت بیماری . (آنندراج ). آنکه ببیند و از چشمش آب
اعمش اسدیلغتنامه دهخدااعمش اسدی . [ اَ م َ ش ِ اَ س َ ] (اِخ ) رجوع به اعمش ، سلیمان بن مهران اسدی کوفی شود.
اعمش دماوندیلغتنامه دهخدااعمش دماوندی . [ اَ م َ ش ِ دَ وَ ] (اِخ ) رجوع به اعمش ، سلیمان بن مهران اسدی کوفی شود.
اعمشیلغتنامه دهخدااعمشی . [ اَ م َ ] (اِخ ) ابوحامد احمدبن حمدون بن احمدبن رستم نیشابوری . از روات بود. و بدان جهت بدین نسبت شهرت یافت که احادیث اعمش را حفظ میداشت . وی در ربیعال
حولهگویش خلخالاَسکِستانی: hâla دِروی: howla شالی: howla کَجَلی: hâula کَرنَقی: howla کَرینی: hula کُلوری: hula گیلَوانی: howla لِردی: hâwla
سوراخِ دیوارگویش خلخالاَسکِستانی: barja دِروی: barja شالی: barija کَجَلی: divâr-e hüla کَرنَقی: lujən کَرینی: barja کُلوری: barija گیلَوانی: darja لِردی: gəvl