استفراغلغتنامه دهخدااستفراغ . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) آغاز کردن کاری و سخنی را. || کشتن بچه ٔ نخستین شتر و گوسپند را. || توانائی خود در کاری بذل کردن . (منتهی الارب ). همه ٔ توانائی خوی
استفراغگویش خلخالاَسکِستانی: inqəlâb دِروی: inqəlâb/ pevârden شالی: pavâr کَجَلی: estefrâq کَرنَقی: qey کَرینی: qey کُلوری: inqəlâb گیلَوانی: vevuardi لِردی: âjâvârdan