اخنلغتنامه دهخدااخن . [ اَ خ َن ن ] (ع ص ) اَغَن ّ. مَنگان .آنکه در آواز وی غنه باشد. آنکه به بینی سخن گوید. که سخن در بینی گوید. که سخن به بینی گوید. (مهذب الاسماء). در بینی س
اخنلغتنامه دهخدااخن . [ اَ خ ِ ] (اِخ ) نهریست در نمسا که با جدول أوبرسلز جمع شود و از اجتماع آندو نهر سَلزا پدید آید و سپس از ارتفاع متجاوز از 660 گز بزمین پست طُورِن فروریزد
اخنوخلغتنامه دهخدااخنوخ . [ اَ ] (اِخ ) خنوخ . گویند همان ادریس است و صحف او سی صحیفه بوده است . (ابن الندیم ). نام ادریس علیه السلام . (مجمل التواریخ والقصص ص 89، 183، 228، 288
اخنونیةلغتنامه دهخدااخنونیة. [ اُ نی ی َ ] (اِخ ) موضعی است از اعمال بغداد و گویند که آن حربی است . (معجم البلدان ).
اخنابلغتنامه دهخدااخناب . [ اِ ] (ع مص ) لنگ شدن . || هلاک گشتن . || هلاک کردن . || بریدن . || سست گردانیدن . || سست کردن پای . (تاج المصادر بیهقی ).
اخناثلغتنامه دهخدااخناث . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خِنث : اخناث ثوب ؛ مطاوی آن . || اخناث دلو؛ مخارج آب از دلو.