امییلغتنامه دهخداامیی . [ اُ م َی ْ یی ] (ع ص نسبی ) منسوب به امیة که طایفه ای از قریش باشد. (ناظم الاطباء).
امیینلغتنامه دهخداامیین . [ اُم ْ می یی ] (ع اِ) ج ِ اُمّی ّ در حال نصب و جر: قل للذین اوتوا الکتاب والامیین ءَاسلمتم . (قرآن 20/3). رجوع به امی و امیون شود.
علی امییلغتنامه دهخداعلی امیی . [ ع َ ی ِ اُ م َی ْ یی ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن علی بن عبدالرحمان امیمی شریشی . رجوع به علی امیمی شود.