اتابایلغتنامه دهخدااتابای . [ اَ ] (اِخ ) آتابای . نام طایفه ای از ترکمانان ساکن ایران مرکب از دو هزار خانوار و از آق قلعه و گرسان تا اَترک یورت آنان است .
اتابیکلغتنامه دهخدااتابیک . [ اَ ب َ / ب ِ ] (ترکی ، ص مرکب ، اِ مرکب ) بمعنی اتابک : ملک رفته و اتابیک خفته . (عقدالعلی ).
واتابیدگیunfolded stateواژههای مصوب فرهنگستانوضعیتی که در آن دستۀ پرشماری از مولکولها که ازنظر ساختار فضایی با یکدیگر متفاوتاند بهسرعت به یکدیگر تبدیل میشوند