ابهیلغتنامه دهخداابهی . [ اَ ها ] (ع ن تف ) روشن تر. زیباتر. نیکوتر. بهی تر. احسن : ابهی من القمرین .
ابهیرارلغتنامه دهخداابهیرار. [ اِ ] (ع مص ) ابهیرار لیل ؛ به نیمه رسیدن شب . بیشتر شب گذشتن . || بدرازا کشیدن شب . || سخت تاریک شدن شب . یا گذشتن اکثر شب و ماندن ثلث آن . || ابهیرا
حافظ اوبهیلغتنامه دهخداحافظ اوبهی . [ ف ِ ظِ اَ ب َ ] (اِخ ) حافظ سلطان علی اوبهی ، از مردم متعین خراسان . مردی پاکیزه روزگار و صحبت دیده و خوش طبع است ، و خطوط را نیک نویسد اما در لب
حسین اوبهیلغتنامه دهخداحسین اوبهی . [ ح ُ س َ ن ِ اَ ب َ ] (اِخ ) خراسانی . متخلص به کامی . رجوع به کامی و اوبهی شود.