ابیللغتنامه دهخداابیل . [ اَ ] (ع ص ،اِ) به زبان سُریانی ، مهتر ترسایان . پارسای ترسایان . صاحب ناقوس ترسایان . (منتهی الارب ). سر زاهدان نصاری . (مهذب الأسماء). راهب نصاری . (
ابیللغتنامه دهخداابیل . [ اِب ْ بی ] (ع اِ) گروهی از پرندگان و گروهی از اسبان و گروهی از شتران و پی درپی آینده از ایشان . (منتهی الارب ). || گله ٔ مرغان . ج ، ابابیل .
ابیللغتنامه دهخداابیل . [ اَ ] (اِ) نام نباتی است ، بیخش چون شلغم و خوش طعم ، برگش مانند اسپست ، شاخهای او بسیار و تخمش شبیه به تخم زردک . در کنار دریاروید و مؤلف اختیارات گفته
ابیل الابیلینلغتنامه دهخداابیل الابیلین . [ اَ لُل ْ اَ ] (اِخ ) لقب مهتر عیسی علیه السلام : و ما سبّح الرهبان فی کُل بیعةابیل الأبیلین المسیح بن مریما.شاعری جاهلی (از جوالیقی ).
ابیلونلغتنامه دهخداابیلون . [ اَ ] (ع ص ، اِ) اَبیلین . ج ِ ابیل .- ابیل الأبیلین ؛ لقب عیسی علیه السلام .