ایالغتنامه دهخداایا. [ اَ ] (حرف ندا) به معنی ای است که به عربی «یا» گویند که حرف ندا باشد. (انجمن آرا) (آنندراج ) (برهان ) : ایا خورشید سالاران گیتی سوار رزم ساز و گرد نستوه .
ایالغتنامه دهخداایا. [ اِ / اَ ] (ع اِ) روشنی و درخشندگی آفتاب و حسن آن . (آنندراج ). روشنی آفتاب و حسن آن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || رونق نبات و حسن
ایالغتنامه دهخداایا. [ ای یا ] (ع اِ) اسم مبهم است و همه ٔ ضمائر منصوب بدان متصل گردد: ایاک ، ایاکما، ایاکم ، ایاک ، ایا کما، ایاکن . ایاه ، ایاها، ایاهما، ایاهم ، ایاهن ، ایای
ایاکلغتنامه دهخداایاک . [ ای یا ک َ ] (ع ضمیر) ضمیر منفصل منصوب مفرد مذکر مخاطب به معنی ترا. اسم مبهم یا ضمیر منصوب مذکر ترا. (ناظم الاطباء) : ایاک نعبد و ایاک نستعین . (قرآن 4/
ایاکلغتنامه دهخداایاک . [ ای یا ک ِ ] (ع ضمیر) اسم مبهم یا ضمیر منصوب برای خطاب به مؤنث . (ناظم الاطباء). رجوع به ایا شود.