اشتلغتنامه دهخدااشت . [ اِ / -ِش ْ ] (پسوند) در تداول عامه مزید مؤخری است برای اسم مصدر، معادل «ش »، مانند گوارشت ، سرزنشت ، خورشت .
اشتکلغتنامه دهخدااشتک . [ اِ ت َ ] (اِ) جامه ای را گویند که طفلان و کودکان نوزاییده را در آن پیچند. (برهان ) (جهانگیری ) (فرهنگ نظام ). قُنداق . قُنداقه . قِماط.
پرستوگویش خلخالاَسکِستانی: hâjihâji دِروی: hâjihâji شالی: hâjihâji کَجَلی: parstu کَرنَقی: hâjihâji کَرینی: hâjihâji کُلوری: hâjihâji گیلَوانی: hâjihâji لِردی: hâjihâjij
لکلکگویش کرمانشاهکلهری: hâǰɪ laqlaq گورانی: hâǰɪ laqlaq سنجابی: hâǰɪ laqlaq کولیایی: hâǰɪ laqlaq زنگنهای: hâǰɪ laqlaq جلالوندی: hâǰɪ laqlaq زولهای: hâǰɪ laqlaq کاکاوندی: hâǰɪ
هاجرفرهنگ نامها(تلفظ: hājar) (عبری) به معنی ' فرار ' ؛ (در اعلام) همسر حضرت ابراهیم خلیل (ع) و مادر اسماعیل (ع). ]هاجر در ادبیاتِ یهود نشانهی بندگی در شریعت است[.
حجامتگویش خلخالاَسکِستانی: həjâmat دِروی: hajâmat شالی: bâd kaš nân کَجَلی: bâdkaš کَرنَقی: hajâmat کَرینی: gungiri کُلوری: hajamat گیلَوانی: xuna giri لِردی: hajamat