لافتلغتنامه دهخدالافت . [ ف ِ ] (اِخ ) جزیره ای است به بحر عمان ، میان این دریا و هجر و آن جزیره ٔ بنی کاوان باشد که عثمان بن ابی العاصی الثقفی به روزگار عمربن الخطاب بگشود و از
لافتلغتنامه دهخدالافت . [ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از لفت به معنی روی گردانیدن از کسی و او را از رأی و اراده ٔ وی برگردانیدن . (از منتهی الارب ) : ثقاة من الاخوان یصفون ودّه و لی
جلافتلغتنامه دهخداجلافت . [ ج ِ ف َ ] (ع مص ) میان تهی بودن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || مجازاً بمعنی جهل و حماقت مأخوذ از جلف بکسر که بمعنی خم تهی و حیوان شکم دریده تهی کرده
جلافتفرهنگ انتشارات معین(جَ فَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - میان تهی بودن . 2 - بدخُلقی کردن . 3 - سبکسری ، بی - خردی .