برنشستنلغتنامه دهخدابرنشستن . [ ب َ ن ِ ش َ ت َ ] (مص مرکب ) سوار شدن . (از برهان ) (غیاث ) (آنندراج ).رکوب . (از تاج المصادر بیهقی ). رکب : هرگاه خزینه دار ملک برنشستی و جایی رفتی
برنشستنیلغتنامه دهخدابرنشستنی . [ ب َ ن ِ ش َ ت َ ] (ص لیاقت ) لایق سواری . (ناظم الاطباء). مَرکب . مرکوب . (یادداشت دهخدا). رَحول . (دهار). قذّاف : اِرکاب ؛ ستور برنشستنی دادن کسی
برنشستلغتنامه دهخدابرنشست . [ ب َ ن ِ ش َ ] (مص مرکب مرخم ، اِمص مرکب ) سوار شدن . (غیاث ). سواری کردن . رکوب : همه داردش [ فرزند را ] تا شود چیره دست بیاموزدش خوردن و برنشست . دق
برنشستهلغتنامه دهخدابرنشسته . [ ب َ ن ِ ش َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نعت مفعولی از برنشستن . سوارشده و بالانشسته . (ناظم الاطباء). رجوع به برنشستن در تمام معانی شود.
برنشستیلغتنامه دهخدابرنشستی . [ ب َ ن ِ ش َ ] (ص نسبی ) منسوب به برنشست که ستور سواری باشد. مَرکب . مرکوب . رکوب . رکوبة. سواری . بارگی ، مقابل باری . (یادداشت دهخدا): رَکوب ؛ ستور