بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان فروغن بخش ششتمد که در شهرستان سبزوار واقع است و دارای 165تن سکنه میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9).
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب َ ] (ع اِ) در اصل بنین . ج ِ ابن (در حال اضافه ). پسران . اولاد:بنی اعمام . بنی امیه . بنی عباس . (فرهنگ فارسی معین ).- بنی آدم ؛ اولاد و انسان و مرد
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب ِ ] (ع اِ) ممال بنا. بناء ساختمان . (فرهنگ فارسی معین ) : و تدبیرهای دیگر که یک بیک نماند آن مرد بنا تواند ساخت پس او لطیف تر باشد و عزیز از بنی . اما
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب ُ ] (اِ) چیزی که از گل یا گچ سازندو دو چوب بشکل رقم هفت در آن قائم کنند بجهت نقادی ابریشم . (آنندراج ) (انجمن آرا) (رشیدی ) : زال فلک کلاوه ٔ ژولیده ا
جبنیلغتنامه دهخداجبنی . [ ج ُ ب ُن ْ نی ] (اِخ ) ابن اسحاق بن محمدبن حمدان بن محمد، مکنی به ابونصر. محدث است و از پدر خود روایت کند. (از لباب الانساب ).
جبنیلغتنامه دهخداجبنی . [ ج ُ ب ُن ْ نی ] (اِخ ) اسحاق بن محمدبن حمدان بن محمد، مکنی به ابوابراهیم . فقیهی حنفی است . وی از ابومحمد عبداﷲبن محمدبن یعقوب حارثی سبذمونی روایت کند.
جبنیلغتنامه دهخداجبنی . [ ج ُ ب ُن ْ نی ] (ص نسبی ) منسوب به جبن به معنی پنیر است و پنیرسازی را میرساند. (از لباب الانساب ).