بتعلغتنامه دهخدابتع. [ ب َ ] (اِخ ) نام تیره ای از قبیله ٔ همدان . و کلمه ٔ تبع که لقب ملوک یمن است تحریفی ازین کلمه است . (از اعلام المنجد).- ذوبَتع ؛ لقب بعضی از ملوک حمیر. (
بتعلغتنامه دهخدابتع. [ ب َ ت َ ] (ع مص ) سخت و درازگردن شدن اسب . (منتهی الارب ). درازگردن شدن با سختی آن . (تاج المصادر بیهقی ). دراز شدن گردن کسی با سختی بیخ آن . (از اقرب ال
بتعلغتنامه دهخدابتع. [ ب َ ت ِ ] (ع ص ، اِ) اسب سخت و درازگردن . (منتهی الارب ). درازی گردن و سختی آن . (از تاج العروس ). سخت و درازگردن . (از اقرب الموارد). || مرد درازقامت .
بتعلغتنامه دهخدابتع. [ ب ِ ت َ / ب ِ ] (ع اِ) نبید انگبین . (مهذب الاسماء). نبیذ عسلی . و از آن است گفته ٔ ابوموسی اشعری : شراب مدینه از خرمای تازه است و شراب اهل فارس از انگور
بتعةلغتنامه دهخدابتعة. [ ب َ ت َ ع َ ] (اِخ ) تپه ٔ سیاهرنگی است در نزدیک طائف ، و در آنجا غارها و سوراخهائی است که هرکدام قریب یک ساعت راه است وگمان میکردند که مقابر عاد در آنج
بتعاءلغتنامه دهخدابتعاء. [ ب َ ] (ع ص ) تأنیث ابتع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به ابتع شود.
بتعاءلغتنامه دهخدابتعاء. [ ب ُ ت َ ] (ع اِ) کلمه ای است که در تأکید آرند: جأت القبیلة کلها، جمعاء کتعاء بصعاء بتعاء. و رجوع به بُتَع و ابتع شود.