بالاخانلغتنامه دهخدابالاخان . (اِخ ) از اتراک سلطانی در سمرقند در زمان حمله ٔ چنگیز: چندان مرد از مغول و حشری مجتمع شده بودند که عدد آن بر عدد ریگ بیابان و قطار باران فزون بود بر م
بالاخان کندیلغتنامه دهخدابالاخان کندی . [ ک َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان مغان بخش مرکزی شهرستان اردبیل که در 50 هزارگزی باختر بیله سوار و 20 هزارگزی شوسه بیله سوار به اصلاندوز در جلگه
بالاخانهلغتنامه دهخدابالاخانه . [ ن َ ] (اِخ ) نام قریه ای به باکو دارای معادن نفت بسیار. (یادداشت مؤلف ).