بلعندهلغتنامه دهخدابلعنده . [ ب َ ع َ دَ / دِ ] (نف ) آنکه غذا در حلق فروکند. به حلق فروبرنده . (فرهنگ فارسی معین ).
بلعیدهلغتنامه دهخدابلعیده . [ ب َ دَ / دِ ] (ن مف )فروبرده شده در حلق . نواریده . (فرهنگ فارسی معین ).