لغت‌نامه دهخدا

بلیق . [ ب ُ ل َ ] (اِخ ) اسبی بود که از همه اسبان سبقت بردی وبا این وصف بدنام بود. در مثل است یجری بلیق و یُذم بلیق ؛ یعنی بلیق سبقت می گیرد و نکوهش او میکنند،