یغمالغتنامه دهخدایغما. [ ی َ ] (اِ) تاخت و تاراج و غارت و غنیمت و ربودگی . (ناظم الاطباء) (از برهان ). تاراج را گویند. (فرهنگ جهانگیری ) (از فرهنگ اوبهی ). تالان . تاراج . چپو.
یغمالغتنامه دهخدایغما. [ ی َ ] (اِخ ) رحیم یغمای جندقی ، فرزند حاجی ابراهیم قلی (1196-1276 هَ. ق .) و متخلص به یغما. از ده خور جندق و بیابانک واقع در میان کویر است . کودکی فقیر
یغماگهلغتنامه دهخدایغماگه . [ ی َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف یغماگاه : آمرزش خلق چاکر اویغماگه مغفرت در او. واله هروی (از آنندراج ).و رجوع به یغماگاه شود.