زیلعیلغتنامه دهخدازیلعی . [ زَ ل َ ] (اِخ ) عبداﷲبن یوسف . رجوع به عبداﷲ در همین لغت نامه و معجم المطبوعات شود.
زیلعیلغتنامه دهخدازیلعی . [ زَ ل َ ] (اِخ ) عثمان بن علی . رجوع به عثمان در همین لغت نامه و معجم المطبوعات شود.
زیلعیلغتنامه دهخدازیلعی . [ زَ ل َ ] (اِخ ) حسن بن ابراهیم بن حسن علی الزیلعی الجبرتی الحنفی . او فقیه بود و در سال 1188 هَ. ق . درگذشت . او راست : رفع الاشکال فی حکم ماءالحوض .و
حسن زیلعیلغتنامه دهخداحسن زیلعی . [ ح َ س َ ن ِ زَ ل َ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن حسن جبرتی حنفی . رجوع به حسن جبرتی شود.
زیلاییلغتنامه دهخدازیلایی . (اِخ ) یکی از دهستانهای بخش مسجد سلیمان است که در شهرستان اهواز و میان دهستانهای جهانگیری ، ترکه دز و شهرستان شوشتر واقع است و 1500 تن سکنه دارد و از 1
زیلعلغتنامه دهخدازیلع. [ زَ ل َ ] (اِخ ) شهری است به ساحل دریای حبشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نام شهری به ساحل شرقی افریقیه نزدیک باب المندب . (ابن بطوطه ، یادداشت بخط م
زیلعلغتنامه دهخدازیلع. [ زَ ل َ ] (ع اِ) نوعی از مهره ٔ سپید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زیلیلغتنامه دهخدازیلی . (اِخ ) احمدبن محمد ابی البرکات الزیلی السیواسی ، مکنی به ابوالثناء. وی در سال 974 هَ . ق . مشهور گشت . او راست : زبدةالاسرار. (از معجم المطبوعات ).