شطنلغتنامه دهخداشطن . [ ش َ ] (ع مص ) بستن چیزی را به رسن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ببستن چهارپای به رسن . (تاج المصادر بیهقی ). || مخالفت ک
شطنلغتنامه دهخداشطن . [ ش َ طَ ] (ع اِ) رسن دراز. ج ، اَشطان . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رسن دراز یا عام است . (آنندراج ) (منتهی الارب ). حبل . (المصادر زوزنی ). ریسمان
شطنوفلغتنامه دهخداشطنوف . [ ش َ طَ ] (اِخ ) دهی است به مصر. (منتهی الارب ). شهری است به مصر از کوره ٔ غربیة، پهلوی این شهر نیل دو شعبه می شود یک شعبه ٔ آن به مشرق می رود بسوی بلب
شطنوفیلغتنامه دهخداشطنوفی . [ ش َ طَ ] (ص نسبی ) منسوب است به شطنوف که دهی است در مصر. (از معجم البلدان ).
شطنوفیلغتنامه دهخداشطنوفی . [ش َ طَ ] (اِخ ) نورالدین ابوالحسن علی بن یوسف جریر لخمی شطنوفی شافعی ، معروف به ابن جهضم همدانی (متولد 647 هَ . ق . متوفای 713 هَ . ق . در قاهره ). از
علی شطنوفیلغتنامه دهخداعلی شطنوفی . [ ع َ ی ِ ش َ طَ ] (اِخ ) ابن یوسف بن حریز (یا جریر)بن فضل بن معضادبن فضل لخمی شطنوفی شافعی . ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن . وی قاری و نحوی
شطونلغتنامه دهخداشطون . [ ش َ ] (ع ص )چاه دورتک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). چاه دورفرود. (مهذب الاسماء). || چاهی که در آن از دو طرف با دو رسن آ