خوشدملغتنامه دهخداخوشدم . [ خوَش ْ / خُش ْ دَ ] (ص مرکب ) خوش نفس . نوشین دم . (ناظم الاطباء). || خوشگوی . خوش نغمه : شود به بستان دستان زن و سرودسرای بعشق بر گل خوشبوی بلبل خوشد