شیراز

شیراز. (اِ) نانخورشی که شبت را ریز کرده با ماست در مشکی بیامیزند و قدری شیر بر آن ریزند و چند روزبگذارند بماند تا ترش گردد سپس با نان خورند. (از برهان ) (ناظم ا

شیراز

لغت‌نامه دهخدا

شیراز. (اِخ ) دهی است از بخش عجب شیر شهرستان مراغه . سکنه ٔ آن 984 تن . آب از قلعه چای و چشمه و چاه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).

شیراز

لغت‌نامه دهخدا

شیراز. (اِخ ) دهی است از بخش رضوانده شهرستان طوالش . سکنه ٔ آن 354 تن . آب آن از رودخانه ٔ چاف رود. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2).

شیراز

لغت‌نامه دهخدا

شیراز. (اِخ ) نام شهری دلگشا در فارس که اکنون حاکم نشین این مملکت است و شراب آنجا در خوبی معروف همه ٔ عالم و موطن شیخ سعدی و خواجه حافظ و مقبره ٔ آنها در این شه

شیراز

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

ماست چکیده؛ دوراغ؛ شیر بریده که آبش را گرفته باشند.

جست‌وجوی مشابه غلط تایپی

شیرازک

لغت‌نامه دهخدا

شیرازک . [ زَ ] (اِخ ) دهی از بخش ضیأآباد قاقازان شهرستان قزوین . سکنه ٔ آن 575 تن . آب آن از قنات و رودخانه ٔ انداق . صنایع دستی زنان گلیم بافی . راه آن اتومب