شیمتلغتنامه دهخداشیمت . [م َ ] (از ع ، اِ) شیمة. شیمه . خوی و خلق و خصلت . شنشنه . هجیر. عادت . دأب . (یادداشت مؤلف ) : سخنهای منظوم شاعر شنیدن بود سیرت و شیمت خسروانی . منوچه