شیبیدنلغتنامه دهخداشیبیدن . [ دَ ] (مص ) (از: «شیب » + «َیدن »، پسوند مصدری ) متعدی آن شیبانیدن . مخلوط شدن . آمیخته شدن . (حاشیه ٔ برهان چ معین ) (ناظم الاطباء). || لرزیدن . (غیا
شیبیدنفرهنگ انتشارات معین(دَ) (مص ل .) 1 - درهم شدن ، مخلوط شدن . 2 - شیفته شدن . 3 - لرزیدن . 4 - آشفته گشتن .
شیبیدنفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. لرزیدن.۲. تپیدن.۳. فریفته شدن.۴. شیفته شدن.۵. آشفته شدن؛ درهم شدن.۶. آمیخته شدن.
شبیدنلغتنامه دهخداشبیدن . [ ش َ دَ ] (مص ) به یکطرف برگشتن . || نشستن . || قرار گرفتن در جای مانند نشستن پرندگان . || آرمیدن هر جایی در شب . || آویختن چیزی بر سر. || چیزی به دور
شیبینلغتنامه دهخداشیبین . (اِخ ) از قرای جوف است در مصر بین بلبیس و قاهره . (از معجم البلدان ). دهی است نزدیک قاهره . (منتهی الارب ).- شیبین القناطر؛ شهری است در قلیوب بمصر و اکن
شیبیینلغتنامه دهخداشیبیین . [ ش َ بی یی ] (اِخ ) پرده داران کعبه از اولاد محمدبن زین العابدین بن محمدبن عبدالمعطی الشیبی . (از اعلام زرکلی چ 2ج 6 ص 368). رجوع به شیبی محمدبن زین ا
شییدنلغتنامه دهخداشییدن . [ ش َ دَ] (مص ) کمر بستن . || سلاح پوشیدن و ساز پوشیدن و ساز جنگ پوشیدن و مسلح شدن . (ناظم الاطباء).