گدوکلغتنامه دهخداگدوک . [ گ َ ] (اِ) گردنه . کتل . راه میان دو کوه که در زمستان برف زیاد در آن جمعشود: گدوک عباس آباد، گدوک اسدآباد و گدوک کندوان .
گدوکلغتنامه دهخداگدوک . [ گ َ ] (اِخ ) شهری کوچک است در روم (آسیای صغیر) و هوایش به سردی مایل . حقوق دیوانیش 16500 دینار است . (از نزهة القلوب ص 99).
گدوکلغتنامه دهخداگدوک . [ گ َ ] (اِخ ) نام ایستگاه دوازدهم میان فیروزکوه و دوکل (در راه آهن شمال ) فاصله آن تا تهران 218هزار گز است . این گردنه به ارتفاع 6620 گام است و کاروانسر
گدوکفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهجایی از کوه که در زمستان برف در آن جمع شود و مانع عبورومرور گردد؛ گردنۀ کوه.
گدوک کندوانلغتنامه دهخداگدوک کندوان . [ گ َ ک ِ ک َ دُ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه طهران به چالوس میان گچ سر و دونا در 124300گزی تهران .
گدوک مشکنبرلغتنامه دهخداگدوک مشکنبر. [ گ َ م ِ کَم ْ ب َ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه تبریز و اهر میان گولچه و قره قپه در 49200گزی تبریز.
گدوک شاهلغتنامه دهخداگدوک شاه . [ گ َ ک ِ ] (اِخ ) موضعی به مازندران قرب سوادکوه . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو بخش انگلیسی ص 42).
گدوک کندوانلغتنامه دهخداگدوک کندوان . [ گ َ ک ِ ک َ دُ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه طهران به چالوس میان گچ سر و دونا در 124300گزی تهران .
گدوک مشکنبرلغتنامه دهخداگدوک مشکنبر. [ گ َ م ِ کَم ْ ب َ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه تبریز و اهر میان گولچه و قره قپه در 49200گزی تبریز.
گدوک شاهلغتنامه دهخداگدوک شاه . [ گ َ ک ِ ] (اِخ ) موضعی به مازندران قرب سوادکوه . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو بخش انگلیسی ص 42).