کزملغتنامه دهخداکزم . [ ک َ زِ ] (ع ص ) مرد بددل ترسناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || کوتاه بینی و انگشتان . (تاج المصادر).
کزملغتنامه دهخداکزم . [ ک َ ] (ع مص ) به دندان پیشین شکستن و برآوردن اندرون چیزی بود برای خوردن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). شکستن با دندان پیشین و استخراج
کزملغتنامه دهخداکزم . [ ک َ زَ ] (ع اِمص ) زفتی و بخل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بخل . (اقرب الموارد). || شدت اکل . (ازاقرب الموارد). نوعی از سخت خوردگی . اسم است کزم را
کزملغتنامه دهخداکزم . [ ک ُ زَ ] (ع اِ) بلبل یا چوزه ٔ گنجشک یا مرغکی است که به عصفور ماند. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). اسم طائری است که آن را نغز نامند. (فهرس
کزملغتنامه دهخداکزم . [ک َ ] (اِ) سبزه ای باشد که برکنار حوض و لب جوی روید. (برهان ) (از آنندراج ) (غیاث اللغات ). هرگیاهی که در کناره های جوی و رودخانه سبز شود. (ناظم الاطباء)
کظملغتنامه دهخداکظم . [ ک َ ] (ع مص ) فروخوردن خشم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). || نگاهداری کردن خشم خود و روی برنگردانیدن و خشم نک
کظملغتنامه دهخداکظم . [ ک َ / ک َ ظَ ] (ع اِ) گلو. حلق . جای برآمدن نفس . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ، اکظام .منه اخذوا بکظمهم ؛ یعنی گرفته شده راه نفس
کزماءلغتنامه دهخداکزماء. [ ک َ ] (ع ص ) مؤنث اکزم . مادیان ستبر و کوتاه لب . (ناظم الاطباء).- اذن کزماء ؛ گوشی کوتاه . (مهذب الاسماء).- رِجْل کزماء و کزمة ؛ پای انگشتان خرد. (مه
کزمازجلغتنامه دهخداکزمازج . [ ک َ / ک ِ زِ ] (اِ) مأخوذ از گزمازک فارسی و به معنی آن . (ناظم الاطباء). به پارسی کزمازک گویند. (ترجمه ٔ صیدنه ). تاکوت . فربیون . گزمازک . (یادداشت
کزمازقلغتنامه دهخداکزمازق . [ ک َ / ک ِ ما زَ ] (اِ) حب الاثل که به فارسی عبارت از ثمر درخت گز باشد. (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به کزمازج و کزمازک و گزمازک شود.
کزمازکلغتنامه دهخداکزمازک . [ ک َ / ک ِ ما زَ ] (اِ) کزمازج . کزمازات . حب الائل و کلمه فارسی است . (از اقرب الموارد). بار درخت کز که به تازی حب الائل نیز گویند. (از آنندراج ) (نا
کزمانیلغتنامه دهخداکزمانی . [ ک ُ ] (ص نسبی ) منسوب است به کزمان که انتساب به جد اعلی است . (الانساب ).
کزماءلغتنامه دهخداکزماء. [ ک َ ] (ع ص ) مؤنث اکزم . مادیان ستبر و کوتاه لب . (ناظم الاطباء).- اذن کزماء ؛ گوشی کوتاه . (مهذب الاسماء).- رِجْل کزماء و کزمة ؛ پای انگشتان خرد. (مه
کزمازجلغتنامه دهخداکزمازج . [ ک َ / ک ِ زِ ] (اِ) مأخوذ از گزمازک فارسی و به معنی آن . (ناظم الاطباء). به پارسی کزمازک گویند. (ترجمه ٔ صیدنه ). تاکوت . فربیون . گزمازک . (یادداشت
کزمازقلغتنامه دهخداکزمازق . [ ک َ / ک ِ ما زَ ] (اِ) حب الاثل که به فارسی عبارت از ثمر درخت گز باشد. (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به کزمازج و کزمازک و گزمازک شود.
کزمازکلغتنامه دهخداکزمازک . [ ک َ / ک ِ ما زَ ] (اِ) کزمازج . کزمازات . حب الائل و کلمه فارسی است . (از اقرب الموارد). بار درخت کز که به تازی حب الائل نیز گویند. (از آنندراج ) (نا
کزمانیلغتنامه دهخداکزمانی . [ ک ُ ] (ص نسبی ) منسوب است به کزمان که انتساب به جد اعلی است . (الانساب ).