چارقدلغتنامه دهخداچارقد. [ ق َ ] (اِ مرکب ) جامه ای که زنان زیر چادر بر سر افکنند. پارچه ای سه گوشه یا چهارگوشه که زنان بر سر بندند. روسری . روپاک . معجر. مقنعه . خمار. نصیف . شا
چارقدفرهنگ انتشارات معین(قَ) (اِمر.) روسری ؛ پارچه ای نازک و چهارگوش که خانم ها دو تا کرده و با آن موهای سر را می پوشانند.
مقنعه، چارقدگویش خلخالاَسکِستانی: lačak دِروی: bəna dasmâl شالی: sârəq/ lačak کَجَلی: maqna کَرنَقی: maqmaqa کَرینی: jâršav کُلوری: maqna گیلَوانی: manqna لِردی: jâršav
مقنعه، چارقدگویش کرمانشاهکلهری: ču:wâr šu: گورانی: ču:wâr šu: سنجابی: ču:wâr šu: کولیایی: ču:wâr šu: زنگنهای: ču:wâr šu: جلالوندی: ču:wâr šu: زولهای: ču:wâr šu: کاکاوندی: ču:wâr šu: ه
مقنعه، چارقدگویش اصفهانی تکیه ای: čârqat طاری: čârqad طامه ای: čârqat طرقی: čârqad کشه ای: čârqat نطنزی: čârqat