ملعبلغتنامه دهخداملعب . [ م َ ع َ ] (ع اِ) بازیگاه . ج ، ملاعب . (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). بازیگاه . (دهار) (منتهی الارب ) (آنندراج ). بازیگاه و جای بازی . (ناظم الاطباء
ملعبلغتنامه دهخداملعب . [ م َ ع َ ] (ع مص ) لَعْب . لِعْب . لَعِب . (ناظم الاطباء). رجوع به لعب شود.
ملعبلغتنامه دهخداملعب . [ م ُ ل َع ْ ع ِ ] (از ع ، ص ، اِ) منحوت از لعاب . کلمه ای است برساخته ٔ فارسی زبانان . داروی لعاب دار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ماده ٔ بعد
ملابلغتنامه دهخداملاب . [ م َ ] (معرب ، اِ) نوعی است از بوی خوش . (مهذب الاسماء). فارسی معرب است و آن نوعی از بوی خوش است . (المعرب جوالیقی ص 316). نوعی از بوی خوش یا آن زعفران
ملعباتلغتنامه دهخداملعبات . [ م ُ ل َع ْ ع ِ ] (از ع ، ص ، اِ) در تداول فارسی زبانان ، داروها که لیزابه دارد چون به دانه و سپستان و بارتنگ و اسفرزه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
ملعبهلغتنامه دهخداملعبه . [ م ِ ع َ ب َ / ب ِ ] (ع اِ) بازیچه . آنچه با آن بازی کنند. ج ، ملاعب . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ملعبة : بازیگر است این فلک گردان امروز کرد ملعبه تل
ملعبةلغتنامه دهخداملعبة. [ م ِ ع َ ب َ / م ُ ع ِ ب َ ] (ع اِ) نوعی از جامه ٔ بی آستین که کودکان بدان بازی کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).