متلاقیلغتنامه دهخدامتلاقی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) دیدارکننده و همدیگر را بیننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). یکدیگر را ملاقات کرده و روباروی شده . (ناظم الاطباء)
متلاقیفرهنگ انتشارات معین(مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) با یکدیگر روبرو شونده ، دو چیز که در یک نقطه به هم رسند.
متلاقیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کسی که با دیگری روبهرو شود.۲. دو چیز که در یک نقطه به هم برسد.
متلاقیةلغتنامه دهخدامتلاقیة. [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) مؤنث متلاقی .- خطوط متلاقیه ؛ خطوطی که به یکدیگر تلاقی کنند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).و رجوع به ماده ٔ قبل شود.
متلألیلغتنامه دهخدامتلألی ٔ. [ م ُ ت َ ل َءْ ل ِءْ ] (ع ص ) روشن و تابان . اسم فاعل از تلألؤ که بر وزن تفعلل است رباعی مزید مأخوذ از لؤلؤ که به معنی مروارید است و این قسم اش
متلاشیفرهنگ مترادف و متضاد۱. آشولاش، ازهمپاشیده، پاشیده، پراکنده، داغان، مضمحل، ولو ۲. تلاشگر، جستجوگر
متلاقیةلغتنامه دهخدامتلاقیة. [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) مؤنث متلاقی .- خطوط متلاقیه ؛ خطوطی که به یکدیگر تلاقی کنند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).و رجوع به ماده ٔ قبل شود.
زاویه ٔ پذرفته ٔ قوسلغتنامه دهخدازاویه ٔ پذرفته ٔ قوس . [ ی َ / ی ِ ی ِ پ ِ رُ ت َ ی ِق َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) زاویه ای که مساوی باشد با زاویه ٔ حادث میان دو وتر متلاقی در یک نقطه از قوس .
مجمعالنورینلغتنامه دهخدامجمعالنورین . [ م َ م َ عُن ْ نو رَ ] (ع اِ مرکب ) محل اجتماع دو روشنایی . || محل برخورد دو نوار بینایی در قاعده ٔ دو نیمکره ٔ دماغ که به شکل حرف ایکس است . در