غلقلغتنامه دهخداغلق . [ غ َ ل ِ ] (ع ص ) سخن دشوار و مشکل . (منتهی الارب ): کلام غلق ؛ سخن مشکل . (از اقرب الموارد). || آنکه سخت مجادله کند. (دزی ج 2 ص 224).
غلقلغتنامه دهخداغلق .[ غ َ ] (ع مص ) غلق باب ؛ بستن در را. این کلمه لثغة یا لغت ردیه ای در اِغلاق است . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). دربستن . (غیاث اللغات ). || غلق در زمی
غلقلغتنامه دهخداغلق . [ غ َ ل َ ] (ع مص ) غلق رهن در دست مرتهن ؛ حق مرتهن گردیدن . و این وقتی باشد که راهن شروط فک رهن رابر وقت آن نتواند، و فی الحدیث : لایغلق الرهن ؛ ای لایهل
غلقلغتنامه دهخداغلق . [ غ ُ ل ُ ] (ع ص ) باب غلق ؛ دری بسته . (مهذب الاسماء). در بسته . و آن فُعُل به معنی مفعول است . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). مغلق . (اقرب الموارد).
غلقلغتنامه دهخداغلق . [ غ ُل ْ ل ُ ] (ترکی ، اِ) حق العملی که فراش از کسی که برای او کار میکند میگیرد. قُلﱡق . || خدمتکاری . بندگی . || درتداول عامه جریمه ٔ مالیاتی است و گیرند
قلقفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کارمزد؛ انعام.۲. پولی که مٲمور دولت از کسی در برابر انجام دادن کاری میگیرد؛ کارمزد؛ رشوه.
غلقةلغتنامه دهخداغلقة. [ غ َ ق َ ](ع اِ) یا غِلقَة همان غَلقی ̍ است . رجوع به غلقی شود. || فضای محصور. باغ محصور بوسیله ٔ دیوار. ج ، غِلَق . (دزی ج 2 ص 224). غَلق . (دزی ج 2 ص 2
غلقیلغتنامه دهخداغلقی . [ غ َ قا ] (ع اِ) درختی است که بدان پوست پیرایند. (مهذب الاسماء). صاحب برهان قاطع ذیل «غلقا» (= غَلقی ̍) گوید: غلقا گیاهی است شبیه به کبر، و شاخ و برگ وی
غَلَّقَتِفرهنگ واژگان قرآنبست (در اصل "غَلَّقَتْ" بوده که به دليل رسيدن ساکن به ساکن در عبارت "غَلَّقَتِ ﭐلْأَبْوَابَ " حرف "ت" کسره گرفته است )
غلقةلغتنامه دهخداغلقة. [ غ َ ق َ ](ع اِ) یا غِلقَة همان غَلقی ̍ است . رجوع به غلقی شود. || فضای محصور. باغ محصور بوسیله ٔ دیوار. ج ، غِلَق . (دزی ج 2 ص 224). غَلق . (دزی ج 2 ص 2
غلقیلغتنامه دهخداغلقی . [ غ َ قا ] (ع اِ) درختی است که بدان پوست پیرایند. (مهذب الاسماء). صاحب برهان قاطع ذیل «غلقا» (= غَلقی ̍) گوید: غلقا گیاهی است شبیه به کبر، و شاخ و برگ وی
غَلَّقَتِفرهنگ واژگان قرآنبست (در اصل "غَلَّقَتْ" بوده که به دليل رسيدن ساکن به ساکن در عبارت "غَلَّقَتِ ﭐلْأَبْوَابَ " حرف "ت" کسره گرفته است )