شکارچیلغتنامه دهخداشکارچی . [ ش ِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) (از: شکار فارسی + «چی »، پسوند نسبت ترکی ) شکارگر. شکارکننده . نخجیرگر. شکاری . نخجیروان . دامیار. قانص . شکره . قناص . (از
شکارچیفرهنگ فارسی طیفیمقوله: اختیار آتی چی، صیاد، ماهیگیر پرندگان شکاری، باز، شاهین، عقاب ◄ پرندگان کارآگاه، بازپرس، بازیکن، تیرانداز، قاتل