شاخکلغتنامه دهخداشاخک . [ خ َ ] (اِمصغر) شاخ خرد. شاخچه . شعبه . || اکلیل الملک را گویند. (شعوری ) (آنندراج ). دارویی که ناخنک و بتازی اکلیل الملک گویند. (ناظم الاطباء).
شاخکگویش خلخالاَسکِستانی: šâx دِروی: šâx شالی: šâx کَجَلی: šâx کَرینی: šâqq کُلوری: šâx گیلَوانی: šâx لِردی: šâxak
شاخکگویش کرمانشاهکلهری: šâxak گورانی: šâxak سنجابی: šâxak کولیایی: šâxak زنگنهای: šâxak جلالوندی: šâxak زولهای: šâxak کاکاوندی: šâxak هوزمانوندی: šâxak
شاخکانداز خودکارautomatic dropping deviceواژههای مصوب فرهنگستانسازوکاری که سبب میشود شاخک برقرسانیِ جابهجاشده بهطور خودکار پایین بیاید و درنتیجه، به بافۀ بالاسری آسیب نرسد