زمانهلغتنامه دهخدازمانه . [ زَ ن َ / ن ِ ] (اِ) روزگار. دهر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) (فرهنگ فارسی معین ). روزگار. (ناظم الاطباء). روزگار و سبکسیر و دون از صفات اوست . (آنندراج
زمانهفرهنگ فارسی طیفیمقوله: زمان ، گاه، فصل، دوران، عهد، زمان، هنگام، موقع، بُرهه، روزگار، دوره▲، نوبت، فرصت روز، ماه، سال، دهه، قرن، سده، هزاره ◄ تقویم عصر [باستانشناسی]، عصر حجر،
زمانةلغتنامه دهخدازمانة. [ زَ ن َ ] (ع مص ) بر جای ماندن . (منتهی الارب ). زمن . (ناظم الاطباء). || (اِمص ) حب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). حب . دوستی . (ناظم الاط
زمانه گردشلغتنامه دهخدازمانه گردش . [ زَ ن َ / ن ِ گ َ دِ ] (ص مرکب ) زمان سیر. سریعالسیر : زمانه گردش و اندیشه رفتارچو شب کارآگه و چون صبح بیدار. نظامی .رجوع به زمانه ، زمان و زمان س
زمانه موافقلغتنامه دهخدازمانه موافق . [ زَ ن َ / ن ِ م ُ ف ِ ] (ص مرکب ) خوش وقت و خوش بخت . (ناظم الاطباء).
زمانه سازفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهسازگار با روزگار؛ کسی که با اوضاع و احوال روزگار میسازد و شکایت نمیکند.
زمانه گردشلغتنامه دهخدازمانه گردش . [ زَ ن َ / ن ِ گ َ دِ ] (ص مرکب ) زمان سیر. سریعالسیر : زمانه گردش و اندیشه رفتارچو شب کارآگه و چون صبح بیدار. نظامی .رجوع به زمانه ، زمان و زمان س
زمانه موافقلغتنامه دهخدازمانه موافق . [ زَ ن َ / ن ِ م ُ ف ِ ] (ص مرکب ) خوش وقت و خوش بخت . (ناظم الاطباء).
زمانةلغتنامه دهخدازمانة. [ زَ ن َ ] (ع مص ) بر جای ماندن . (منتهی الارب ). زمن . (ناظم الاطباء). || (اِمص ) حب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). حب . دوستی . (ناظم الاط