درملغتنامه دهخدادرم . [ دِ رَ ] (اِ) زری که معروف بوده و درهم معرب آنست . (آنندراج ). شصت پشیز. ده یک دینار. (یادداشت مرحوم دهخدا). || نوعی از نقره ٔ مسکوک و نقود و نوع پول . (
درملغتنامه دهخدادرم . [ دَ رِ ] (ع اِ) درختی است .(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). نام درختی است که به لیبیه (لیبی ) روید و صمغ اَشَق ّ از آن درخت است . (یادداشت مرحوم دهخدا).
درملغتنامه دهخدادرم . [ دَ رَ ] (ع اِ) استخوان ابرو،آنگاه که برآمده نباشد. || سرخی بر دو لب پس از مسواک کردن . (از ذیل اقرب الموارد از تاج ).
درملغتنامه دهخدادرم . [ دَ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان وردیمه سورتیجی بخش چهاردانگه ٔ شهرستان ساری واقع در 29 هزارگزی شمال کیاسر. آب آن از چشمه سار و راه آن مالرو است . (از ف
درم داریلغتنامه دهخدادرم داری . [ دِ رَ ] (حامص مرکب ) درم داشتن . داشتن درم . توانگری . تمول . غنا. موسری . (یادداشت مرحوم دهخدا).
درم داریلغتنامه دهخدادرم داری . [ دِ رَ ] (حامص مرکب ) درم داشتن . داشتن درم . توانگری . تمول . غنا. موسری . (یادداشت مرحوم دهخدا).
درم دانلغتنامه دهخدادرم دان . [ دِ رَ ](اِ مرکب ) ظرفی که درمها در آن نگه دارند. (آنندراج ). صندوق پول . کیسه ٔ پول . (ناظم الاطباء) : قلمدانش از بس درم دان شده غلافش به دستور همیا
درم ریختنلغتنامه دهخدادرم ریختن . [ دِ رَم ْ ت َ ] (مص مرکب ) ریختن درم . افشاندن درم . || نور افشاندن . نور پاشیدن .- درم ریختن ماه ؛ نور افشانی کردن ماه : ماه در آب چون درم ریزدهر
درم زدنلغتنامه دهخدادرم زدن . [ دِ رَ زَ دَ ] (مص مرکب ) سکه زدن . طبع. (دهار). میخ کردن سکه . ضرب کردن سکه : مَسَکّة؛ آن جای که درم زنند. (دهار).