بشکهلغتنامه دهخدابشکه . [ ب ُ ک َ / ک ِ ] (روسی ، اِ) ظرف چوبین شکم دار متشکل از تخته های خمیده با دو انتهای مسطح مدور که بوسیله ٔ حلقه های آهنین چندی بهم وصل شده اند و بمصرف نگ
بشکهفرهنگ فارسی طیفیمقوله: فضای عام ، خمره، خُم چلیک، حلبی، پیت، دبه، گالن، دله، لاوک، درام مترولوژی خیک سیفون، تانک، انبار لگن، تشت، تغار، وان حمام سطل، دلو، آبشویه، فلاشتانک، ت
بشکةگویش خلخالاَسکِستانی: bâška دِروی: âva bâška شالی: bâška کَجَلی: ova bâška کَرنَقی: âva bâška کَرینی: boška کُلوری: âva bâška گیلَوانی: bâška لِردی: bâška
barrelدیکشنری انگلیسی به فارسیبشکه، لوله تفنگ، چلیک، پیمانه مایعات، ظرف استوانه شکل، خمره چوبی، در خمره ریختن، در بشکه کردن، با سرعت زیاد حرکت کردن