بهودلغتنامه دهخدابهود.[ ب ُ ] (اِ) هر چیزی نیم سوخته که از نزدیک شدن به آتش زردرنگ شده باشد. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ).
تلکلغتنامه دهخداتلک . [ ت َ ] (اِ) سنگی است سپید براق و چون بر چیزی بمالند آتش آن را نسوزد و اگر حل گردد و مانند آب شود اکسیر شود... و صاحب مخزن الادویه گفته به سکون لام غلط اس
اودلغتنامه دهخدااود. [ اَ وَ / وِ / وُد د ] (ع اِ) ج ِ ود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (دهار). رجوع به ود شود.
اودادلغتنامه دهخدااوداد. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَدّ یا وِدّ یا وُدّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به ود شود.
اوداءلغتنامه دهخدااوداء. [ اَ وِدْ دا ] (ع ص ، اِ) ج ِ ودید. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). محبان و دوستداران . (از اقرب الموارد). دوست دارندگان . (آنندراج ) (غیاث
مودودةلغتنامه دهخدامودودة. [ م َ دَ ] (ع ص ) تأنیث مودود. (یادداشت مرحوم دهخدا). || (مص ) موددة. ود. (ناظم الاطباء). مودة. و رجوع به ود شود.