زبان

(زَ) [ په . ] (اِ.) = زفان . زوان : 1 - عضوی عضلانی ماهیچه ای و متحرک در دهان که از آن برای چشیدن مزه ها، بلع غذا و حرف زدن استفاده می شود. 2 - مجموعة نشانه های آوایی و خطی که برای بیان اندیشه و برقراری ارتباط به کار می رود. 3 - مجموعة رمزها و نشانه هایی که برای یک معنی خاص به کار می رود. 4 - نوعی شیرینی که شبیه به زبان است . ؛ ~ کسی مو در آوردن کنایه از: از شدت تکرار کردن یا بسیار گفتن ، به جان آمدن . ؛ ~ را گاز گرفتن پس گرفتن سخن . ؛ ~ زرگری زبانی غیرمعمول و تصنعی .