26 فرهنگ

یوسف

لغت‌نامه دهخدا

یوسف . [ س ُ ] (اِخ ) ابن خالدبن عمیر سمتی ، مکنی به ابوخالد و معروف به سمتی ، اهل بصره . فقیه و متهم به زندقه بود. از پیشوایان فرقه ٔ جهمیه و نخستین کسی است که کتابی درباره ٔ شروط نوشته و نیز اولین کسی است که رأی ابوحنیفه را به بصره برده است . کتابی در «تجهم » دارد و گفته اند که در آن میزان و رستاخیز را انکار کرده است . درنزد بیشتر اهل حدیث دروغگو و زندیق شمرده می شود. و به سال 190 هَ . ق . درگذشته است . (از اعلام زرکلی ).