یوسف

یوسف . [س ُ ] (اِخ ) ابن حسن بن احمدبن عبدالهادی صالحی ، معروف به ابن المبرد و ملقب به جمال الدین . از مردم صالحیةدمشق و از فقهای حنبلی و علامه ٔ متفنن بود. آثار سودمندی در زمینه های مختلف از او برجاست که بسیاری از آنها به خط خودش در کتابخانه ٔ ظاهریه ٔ دمشق محفوظ است و از آن جمله است : 1 - مغنی ذوی الافهام عن الکتب الکثیرة فی الاحکام . 2 - الدرر الکبیر. 3 - تاریخ الاسلام . 4 - الاقتباس . 5 - محض الخلاص فی مناقب سعدبن ابی وقاص .6 - بحرالدم فی من تکلم فیه احمدبن حنبل بمدح أو ذم . 7 - ارشاد السالک الی مناقب مالک . 8 - تعریف الغادی . 9 - الاتقان فی ادویة اللثة و الاسنان . 10 - الطباخة. 11 - تاریخ الصالحیة. 12 - محض الصواب فی فضائل امیرالمؤمنین عمربن خطاب . تولد یوسف به سال 840 و مرگش به سال 909 هَ . ق . بوده است . (از اعلام زرکلی ).