یحیی
لغتنامه دهخدا
یحیی . [ ی َح ْ یا ] (اِخ ) ابن محمدبن حسن بن حمید حارثی مذحجی زیدی معروف به مقرائی (908 - 990 هَ . ق ). فقیه و دانشمند بود. او تألیفاتی دارد،از آنجمله است : 1- الشموس والاقمار. 2- مصباح الرائض فی علم الفرائض . 3- تنقیح المصباح . 4- نزهة الابصار،درباره ٔ اهل بیت و شیعیان آنان . (از اعلام زرکلی ).