26 فرهنگ

گل سرخ دون

لغت‌نامه دهخدا

گل سرخ دون . [ گ ُ س ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان طیبی گرمسیری بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان واقع در 25هزارگزی جنوب باختری لنده و 36هزارگزی شمال راه شوسه ٔ بهبهان به آغاجاری . هوای آن گرم و دارای 100 تن سکنه است . آب آن از چشمه و رودخانه ٔ مارون و محصول آن غلات می باشد. شغل اهالی حشم داری و صنایع دستی آنان قالیچه و گلیم بافی و راه آن مالرو است . ساکنان از طایفه ٔ طیبی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).