گل باز
لغتنامه دهخدا
گل باز. [ گ ُ ] (نف مرکب ) آنکه به گل بازی کند. (آنندراج ). آنکه شوق پروردن گلهای خوب دارد نه بقصد فروختن :
ز بس صحن چمن از خنده ٔ گلزار خُرّم شد
در او چون دست گلباز از هوا گل میتوان چیدن .
ز بس صحن چمن از خنده ٔ گلزار خُرّم شد
در او چون دست گلباز از هوا گل میتوان چیدن .