کینه سگاللغتنامه دهخداکینه سگال . [ ن َ / ن ِ س ِ ] (نف مرکب ) کینه جو. بداندیش . آنکه در اندیشه ٔ کینه توزی و انتقامجویی باشد : می زدند آن دو شیر کینه سگال بر زمین چون دو اژدها دنبال .نظامی .