کارپیرا
لغتنامه دهخدا
کارپیرا. (نف مرکب )آنکه کار انجام دهد. کارگشا. کارافژول :
آتش بسته گشاید همه کار
کارپیرای تو زر بایستی .
زن کارپیرای روشن ضمیر
بدان خواسته گشت خواهش پذیر.
آتش بسته گشاید همه کار
کارپیرای تو زر بایستی .
زن کارپیرای روشن ضمیر
بدان خواسته گشت خواهش پذیر.