چرخ دارلغتنامه دهخداچرخ دار. [ چ َ ] (نف مرکب ) بمعنی کماندار است . (آنندراج ). دارنده ٔ کمان . آنکس که با کمان تیراندازی کند : ز شه برجی قضا را چرخداری ملک را دید در میدان برابر.حکیم ازرقی (از آنندراج ).