پلاس آخور
لغتنامه دهخدا
پلاس آخور. [ پ َ خ ُ ] (اِ مرکب ) توبره :
از تمنای پلاس آخور خاص تو فتاد
بر سر نفس نباتی هوس نشو و نما.
|| مجازاً بمعنی شرم زن :
گرد پلاس آخور دریده نگردم
گنبد سیمین همی خوهد دل و رایم .
از تمنای پلاس آخور خاص تو فتاد
بر سر نفس نباتی هوس نشو و نما.
|| مجازاً بمعنی شرم زن :
گرد پلاس آخور دریده نگردم
گنبد سیمین همی خوهد دل و رایم .