ولایت گیر
لغتنامه دهخدا
ولایت گیر. [ وَ / وِ ی َ گی ] (نف مرکب ) ولایت گیرنده . تسخیرکننده ٔ ولایت . ولایت ستان :
من چو شیر جوان ولایت گیر
جای من کی رسد به روبه پیر؟
دو ملک زاده ٔ بلندسریر
این جهانجوی و آن ولایت گیر.
من چو شیر جوان ولایت گیر
جای من کی رسد به روبه پیر؟
دو ملک زاده ٔ بلندسریر
این جهانجوی و آن ولایت گیر.