ولادت
لغتنامه دهخدا
ولادت . [ وِ دَ ] (ع مص ) ولادة. زادن . وضع حمل کردن . زائیدن . (غیاث اللغات ) :
با مسیحی که به تعلیم ودود
در ولادت ناطق آمد در وجود.
زنان باردار ای مرد هشیار
اگر وقت ولادت مار زایند
از آن بهتر به نزدیک خردمند
که فرزندان ناهموار زایند.
با مسیحی که به تعلیم ودود
در ولادت ناطق آمد در وجود.
زنان باردار ای مرد هشیار
اگر وقت ولادت مار زایند
از آن بهتر به نزدیک خردمند
که فرزندان ناهموار زایند.