نصراﷲ استرابادی
لغتنامه دهخدا
نصراﷲ استرابادی . [ ن َ رُل ْ لا هَِ اَ ت َ ] (اِخ ) ابن حسن از سادات حسینی و از متکلمان قرن سیزدهم است ، او راست : تنقیح البیان در شرح ارشاد علامه ٔ حلی ، موازین القسط، مدارج الاحکام در اصول فقه . وی در حدود سال 1255 هَ . ق . درگذشته است . (از الاعلام زرکلی ج 8 ص 352). و رجوع شود به الذریعة ج 4 ص 362 و فهرست کتابهای کتابخانه ٔ مدرسه ٔ سپهسالار ص 436.